Historia Natalii
W jednej chwili wszystko się zmieniło.
Natalia jest 21-letnią studentką medycyny z Krakowa, u której zdiagnozowano glejaka wielopostaciowego (GBM) IV stopnia wg WHO — najagresywniejszy nowotwór złośliwy mózgu. Standardowe leczenie (operacja, radioterapia, temozolomid) daje medianę przeżycia 14–16 miesięcy. Jedyne leczenie, które może istotnie wydłużyć jej życie — immunoterapia komórkami dendrytycznymi — jest dostępne wyłącznie w specjalistycznych ośrodkach w Niemczech i nie jest refundowane przez żaden publiczny system opieki zdrowotnej w Europie.
Wszystko zaczęło się w październiku 2025 roku, gdy Natalia zaczęła odczuwać uporczywe bóle głowy, szczególnie poranne, którym towarzyszyły nudności i zamazane widzenie w lewym oku. 20 października, po napadzie drgawek podczas wykładu na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, została pilnie przewieziona do Kliniki Neurochirurgii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.
Rezonans magnetyczny (MRI) ujawnił masę o średnicy 4,2 cm w prawym płacie czołowym z charakterystycznym pierścieniowatym wzmocnieniem kontrastowym i obrzękiem okołoogniskowym. Biopsja stereotaktyczna i analiza molekularna potwierdziły diagnozę: glejak wielopostaciowy, IDH-wildtype, IV stopień wg WHO, z niemetylowanym promotorem MGMT — najniekorzystniejszym podtypem molekularnym, oznaczającym ograniczoną odpowiedź na chemioterapię.
„Chciałam zostać lekarką, żeby pomagać ludziom. Teraz uczę się, co to znaczy być pacjentem — i jak nieznośne jest wiedzieć, że istnieje leczenie, które może cię uratować, ale nie mieć do niego dostępu. Każda wasza darowizna to nie tylko pieniądze — to czas życia. Jeśli mi się uda, obiecuję poświęcić życie neuroonkologii, żeby nikt inny nie musiał przechodzić przez to, co ja.”
Natalia przeszła częściową resekcję chirurgiczną guza 15 listopada 2025 roku w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie — całkowita resekcja nie była możliwa ze względu na bliskość guza do funkcjonalnych obszarów mowy. Następnie zastosowano protokół Stuppa: jednoczesną radioterapię (30 sesji w 6 tygodni) z codziennym temozolomidem, a potem cykle podtrzymujące. Lekarze byli szczerzy: przy niemetylowanym MGMT odpowiedź na temozolomid jest spodziewana jako ograniczona, a mediana przeżycia przy standardowym leczeniu wynosi 12–15 miesięcy. Rodzina Natalii zwróciła się do specjalistycznych europejskich ośrodków neuroonkologicznych oferujących autologiczne szczepionki z komórek dendrytycznych.